AŞK VE KORKU 11

 Annem saçıma doladı ellerini.

“Kız sen ne yaptığını sanıyorsun he”

Cihan abi geldi kurtardı beni annemin elinden.

“Yenge bir dinleyelim neymiş ne değilmiş”

“Neyi dinleyeceğiz Cihan? Kardeşinin evli kızımı nasıl kaçırdığını mı?”

“Dedim ya yenge Kaya iş için Mardin’de değil. Bırak anlatsın Zerrin”

Kısa süreli sessizlikte sözü ben aldım.

“Anne ben çok bunalmıştım. Arkadaşım vardı ya Ceylan. Onda kaldım kafamı dinlemek için”

“Kız senin kafan mı var, dinlemeye gittin? Sende akıl olsa kaçar gibi gider miydin? Hadi diyelim ben inandım demirle baban ne olacak? Allahım sen koru”

“Anne ne inanması, gerçek bu. Ararım hatta Ceylanı da sorarsın”

“Yürü sizin konağa gidiyoruz”

“Biraz burada kalsaydım”

“Kalamazsın burada falan. Başıma iş açma benim”

“Ben sizi bırakırım” diye atladı Cihan abi.

“Biz gideriz bir de sizin kavganızla uğraşamam”

“Kavga falan yok sadece bırakacağım”

Cihan fidanları demirin konağına bırakır. Zerrin inerken ona seslenir.

“Ben halledeceğim. Siz merak etmeyin. Bir terslik olursa beni ara”

“Sağ ol abi”

“Ne demek gülüm”

Fidanla Zerrin içeri girer. İçerde Nadim, Demir, Ecmel oturmuş haber bekliyorlardır. Zerrin korkuyla karşılarına çıkar. Ecmel bir hışımla Zerrinin yanında biter. Demir de gider peşine. Tam elini kaldırmıştır ki demir onu durdurur.

“Ne yapıyorsun sen karıma?”

“Hâlâ karım diyorsun he kaçmış kıza”

“Her şey sırayla”

“Demir özür dilerim ben arkadaşıma gitmiştim. Olayların buraya geleceğini tahmin edemedim”

“Beni niye aramıyorsun? Kocan değil miyim senin?”

“Öylesin. Biraz içeride konuşabilir miyiz?”

Demirle odaya geçtik.

“Bana bak demir eğer bu olayı daha da kurcalarsan anneme beni kilitlediğini anlatırım. Senin yüzünden kaçtım arkadaşıma kafa dinlemeye gittim. Üstüme gelme daha fazla”

“Tamam sen ne diyorsan öyledir ama bu işin altından da Kaya denilen herif çıkarsa onu kimse benim elimden alamaz”

“Kaya falan yok. Ben kendim diyorum. Kaya nişanlı ben evliyim. Ne gibi bir alakası olabilir? Gönder babamları da kimseyi çekmek istemiyorum. Biraz huzur istiyorum ya”

Odadan çıktım kendi odama geçtim. Demir de annemleri yollamıştı. Kapı sesinden anlamıştım. Bense yine kendi cehennemime gelmiştim. Mutfağa indim. Bu aralar sık acıkır olduğumdan sürekli yemek yiyordum.

“Dilek abla bana atıştırmalık bir şeyler hazırlar mısın?”

“Tabi Zerrin hanım”

Dilek abla bana yaptıklarından bir tabak hazırladı. 

“Kızım sen neredeydin? Çok korkuttun beni. O aradığın numarayla bir alakası mı var? Başımızı belaya sokmaz bu iş değil mi?”

“Yok ablacım bir sakin ol. Arkadaşımı aradım senden. Onda kaldım zaten. Biraz kafa dinlemem gerekiyordu iyi geldi”

“Olsun kızım sen yine de çok dikkatli ol”

“Olurum. Ellerine sağlık bu arada”

“Afiyet olsun güzel kızım. Maşallah iştahım yerinde”

“Bayadır yemek yemiyordum. Acıkmışım. Ben çıkayım sen işine bak, kolay gelsin”

“Teşekkür ederim”

Biz bunları konuşurken kapının arkasında bizi dinleyen Demiri fark etmemiştim asıl felaket şimdi başlıyordu. 

Ben odama çıktıktan sonra Demir saklandığı yerden çıkıp Dilek ablaya o numarayı sormuştu. Kadıncağız çaresizce numarayı vermişti. Demir numarayı kendi telefonunda tuşladığında Kayanın ismi belirmişti ekranda. İşte her şey daha yeni başlıyordu.