kyzrtdl

  Annem saçıma doladı ellerini. “Kız sen ne yaptığını sanıyorsun he” Cihan abi geldi kurtardı beni annemin elinden. “Yenge bir dinleyelim neymiş ne değilmiş” “Neyi dinleyeceğiz Cihan? Kardeşinin evli kızımı nasıl kaçırdığını mı?” “Dedim ya yenge Kaya iş için Mardin’de değil. Bırak anlatsın Zerrin” Kısa süreli sessizlikte sözü ben aldım. “Anne ben çok bunalmıştım. Arkadaşım vardı ya Ceylan. Onda kaldım kafamı dinlemek için” “Kız senin kafan mı var, dinlemeye gittin? Sende akıl olsa kaçar gibi gider miydin? Hadi diyelim ben inandım demirle baban ne olacak? Allahım sen koru” “Anne ne inanması, gerçek bu. Ararım hatta Ceylanı da sorarsın” “Yürü sizin konağa gidiyoruz” “Biraz burada kalsaydım” “Kalamazsın burada falan. Başıma iş açma benim” “Ben sizi bırakırım” diye atladı Cihan abi. “Biz gideriz bir de sizin kavganızla uğraşamam” “Kavga falan yok sadece bırakacağım” Cihan fidanları demirin konağına bırakır. Zerrin inerken ona seslenir. “Ben halledeceğim. Siz merak etmeyin. Bir terslik ...

  Akşam ikimizin de telefonları durmaksızın çalıyordu. Biz de telefonları kapattık.   “Bu böyle olmaz. Biriyle konuşup anlaşmalıyız. Nereye kadar gidecek böyle?” “Götürebildiğimiz kadar” “Bak Kaya ailelerimiz peşimizde en azından bize yardımcı olabilecek birine söyleyelim” “Abimi arayacağım yarın ama bırak şimdi anı yaşayalım” “Hımm yaşayalım bakalım” Aylardır süren özlemimden mi yoksa hamilelik hormonlarımdan mı kaynaklı bilinmez Kayanın dudaklarına yapıştım. “Biraz hızlı başladık sanırım” Utanarak; “Öyle oldu” dedim.  “Yemek yaptırmıştım onu ısıttım. Sofraya geçelim” “Ben de acıkmıştım zaten” Yemek yedik. Sofrada birbirimize bakarak oturuyorduk. “Ne bakıyorsun?” “Hiç dalmışım öyle. Çok güzelsin” “Teşekkür ederim” Kaya ağır adımlarla gözlerimin içine bakarak yanıma yaklaştı. Elini saçlarıma doladı. Hafifçe dudağını tenime değdirdi. Sonrası malum 🙃 Yarın olduğunda erkenden kalkıp mutfağa geçtim. Omlet yaptım, ekmek kızarttım. Kahvaltıyı masaya kurdum. Sonra Kayayı uyandı...